JVS Sirius AalstJVS Sirius is de oudste JVS-kern, gelegen in het Aalsterse. Tweewekelijks komt er een enthousiaste bende middelbare schoolstudenten samen voor een sterrenkundige activiteit.

U bent hier

Belevenissen in Ieper

 

Wat vooraf ging: het siriuskamp 2011 bevatte alle ingrediënten voor een geslaagde week, behalve dan een open hemel. Aangezien we toen ergens in ‘the middle of nowhere’ gepositioneerd waren (en er een gebrek was aan back-upactiviteiten), besloten we om dit jaar post te vatten in de bewoonde wereld –zij het een verre uithoek ervan: West-Vlaanderen. In ons kamphuis, een gebouw van AstroLAB IRIS, was trouwens al het materiaal voorzien dat een kern amateurastronomen zich kon wensen. Nu het weer nog…

 

Dat laatste bezorgde ons al meteen problemen: door aanhoudende stortregens in het hele land konden we op zaterdag geen deel van de tocht per fiets afleggen, zoals oorspronkelijk gepland. Die tegenslag drukte de sfeer niet, en met rasechte siriushumor leukten we de urenlange treinrit op voor onszelf en onze coupégenoten.

Aangekomen in het kamphuis, installeerden we al ons materiaal. Telescopen werden opgesteld, en we konden niet wachten tot we gebruik mochten maken van de grote kijkers van AstroLAB zelf. Die nacht bleef de hemel echter potdicht, en om in het waarneem-dagschema te komen, hielden we ons voor de rest van de nacht binnen bezig.

De talrijke weersites op het internet werden die week druk bezocht, maar gedurende zeven dagen ingespannen wachten, werden ons slechts 20 minuten nachtelijke opklaringen gegund. De figuurlijke wortel voor de ezel. Overdag hadden we meer geluk, en konden we de zon bewonderen door twee van de plaatselijke kijkers, terwijl Edwin van AstroLAB enthousiast de nodige informatie gaf.

Gelukkig hadden we een uitgebreid aanbod aan overdagse vervangactiviteiten: een bezoek aan het ‘In Flanders Fields’museum, spreekbeurten en spelletjes (met stip vooraan staat ‘The Duck Konundrum’, een ergerlijk klieder- en zoekspel met verzekerd leedvermaak voor de toeschouwers)

Zo verliep de week, bewolkt maar plezant, tot het tijd werd om het thuisfront opnieuw op te zoeken. Ditmaal lukte de fietstocht tot Kortrijk wél, en na een korte treinrit konden we thuis in ons bedje kruipen, elk met een heuse jetlag. En als een laatste, wrede, speling van het lot werd het de dagen erna schitterend zomerweer. Om het met een boutade te zeggen: “het is niet eerlijk”.

 

Deel deze pagina

Reacties

afbeelding van wim.demeester
Jammer dat jullie opnieuw geen geluk hadden... Volgend jaar toch maar eens de provence proberen? Daar is de kans op goed weer toch een stuk groter.

Reageer